Marien biologen hebben voor het eerst de spitssnuitdolfijn van True onder water gefilmd. Ook zagen zij als eersten een kalf van de uiterst zeldzame walvisachtige. Ze publiceren hun waarnemingen vandaag in het vakblad PeerJ.

Spitssnuitdolfijnen zien er uit als grote, dikkige dolfijnen. De kleinste soort van de familie is 4 meter lang en de grootste kan 12 meter lang worden. Ze houden er een levensstijl op waardoor het voor biologen lastig is om ze te bestuderen. Hun groepen zijn klein en in tegenstelling tot andere walvisachtigen zoeken ze geen boten op, blijven ze ver uit de kust en ze springen niet zo vaak uit het water als bijvoorbeeld dolfijnen.

Ze brengen 92 procent van hun tijd diep onder het zeeoppervlak door en kunnen uren onder water blijven. Slechts af en toe komen ze heel kort aan de oppervlakte om lucht te happen. Uit waarneming van een dolfijn van Cuvier blijkt dat de dieren in ieder geval tot drie kilometer diep kunnen duiken, maar het vermoeden is dat ze nog dieper kunnen komen. Bovendien hebben spitssnuitdolfijnen variabele kleurpatronen en zijn de verschillende soorten moeilijk uit elkaar te houden.

Spitssnuitdolfijn van True met kalf

Onderzoek naar spitssnuitdolfijnen is kortom geen sinecure. Waarnemingen van de beesten zijn zo zeldzaam, dat menig walvisonderzoeker er nooit een te zien krijgt. Kennis over de spitssnuitdolfijnen is dan ook vooral het resultaat van onderzoek naar aangespoelde exemplaren. Dat maakt het materiaal dat vandaag in PeerJ verschijnt bijzonder relevant voor het onderzoek naar de dieren. Het gaat om de eerste videobeelden van de spitssnuitdolfijn van True (vernoemd naar de man die hem voor het eerst beschreef, Frederick W. True) en de eerste foto van een kalf van deze soort.

De beelden werden gemaakt in het water rond de Azoren. Ook publiceren de onderzoekers de vondst van twee karkassen. Een daarvan was aangespoeld op het eiland El Hierro, een van de Canarische eilanden, de ander dreef in de zee bij de Azoren. Dat de soort in de diepe wateren rondom de eilandengroepen voorkomt, maakt toekomstig onderzoek eenvoudiger.

Natacha Aguilar de Soto et al. True’s beaked whale (Mesoplodon mirus) in Macaronesia. PeerJ, 7 maart 2017.