Wetenschappers zijn een stap dichterbij het begrijpen van de extreme overlevingsstrategieën van het beerdiertje. Daarbij is een eiwit ontdekt dat ook menselijke cellen kan beschermen.

Beerdiertjes zijn kleine waterdiertjes die erom bekend staan dat ze bijna volledig kunnen uitdrogen. Uitgedroogde beerdiertjes die in contact komen met water, komen weer tot leven.

In die uitgedroogde toestand kunnen de diertjes in extreme omstandigheden overleven. Omstandigheden zoals temperaturen van -272 °C en +151 °C, luchtdruk van 6000 bar, en zelfs open en bloot in de ruimte. De diertjes kunnen wel 30 jaar in uitgedroogde toestand doorbrengen, waarna ze hun dagelijks leven gewoon weer kunnen hervatten.

Beerdiertjes zijn vooral te vinden in vochtige omgevingen zoals mos, stranden, beekjes, meren. Maar ook in extremere gebieden zoals bergen of diep in oceanen zijn de beestjes gevonden.

Genen

De extreme eigenschappen van het beerdiertje maken dat de beestjes ongelooflijk interessant studiemateriaal zijn. Japanse wetenschappers hebben nu het genoom van één soort beerdiertje volledig in kaart gebracht om beter te begrijpen waarom het beestje zo goed tegen een stootje kan.

Het beerdiertje Ramazzottius varieornatus blijkt, in vergelijking tot wormen of vliegen, veel meer genen te hebben die beschermen tegen extreme omstandigheden.

Eiwit

De meest interessante ontdekking is een eiwit dat waarschijnlijk uniek is voor het beerdiertje. Het eiwit bindt zicht aan DNA en beschermt het op die manier tegen röntgenstraling. In het lab is het de wetenschappers gelukt met dat eiwit ook menselijke cellen te beschermen. De celschade door de straling was dankzij het eiwit ongeveer 40% minder dan normaal.

Bron: Extremotolerant tardigrade genome and improved radiotolerance of human cultured cells by tardigrade-unique protein