Waarom zeesterlarven zulke prachtige wervelingen maken

23 december 2016

De larven van zeesterren gebruiken een complex en tot nu toe onbekend mechanisme om te overleven. De beestjes creëren wervelingen van water om zich heen en kunnen op die manier eten naar zich toe trekken en zichzelf voortbewegen. Wetenschappers van Stanford hebben die wervelingen in kaart gebracht.

De larven, kleiner dan een rijstkorrel, verzamelen zo’n twee maanden lang energie en voedsel voor hun metamorfose tot zeester. De onderzoekers wilden graag weten waarom de larven hun huidige vorm hebben en besloten de beestjes te onderzoeken.

Waterstromen

De onderzoekers legden de larven onder de microscoop en waren verbaasd door wat zij aantroffen: de beestjes creëren complexe waterstromingen om zich heen. De onderzoekers hebben die stromingen in kaart gebracht om te onderzoeken waarom de beestjes zoveel moeite steken in de wervelingen.

De zeesterlarven maken de wervelingen met twee rijen trilharen. Die haren duwen twee waterstromen in tegengestelde richting en creëren op die manier een werveling. Met die wervelingen kan de larve twee dingen: snel voortbewegen of voedsel naar zich toe trekken.

Beste optie

Die twee opties zorgen ervoor dat de larve altijd de meest efficiënte manier van voeden kan kiezen, afhankelijk van de omstandigheden. Als er veel voedsel is, blijft de larve rustig op z’n plek en trekt hij algen naar zich toe. Zo verbruikt het beestje weinig energie. Als er weinig algen in de buurt zijn, investeert de larve wat energie om naar een andere plek te zwemmen.

De onderzoekers vermoeden dat de zeesterlarve lang niet de enige soort larve is dat volgens dit ‘feed-versus-speed’-principe werkt. Ze willen nu meer soorten onder de microscoop leggen om hun onderzoek uit te breiden.

Niet alleen larven, ook vogels maken wervelingen, maar dan in de lucht. Wil je weten hoe dat eruit ziet? Klik dan hier.

Bron: Vortex arrays and ciliary tangles underlie the feeding–swimming trade-off in starfish larvae (19-12-2016)