Nieuwsbrief

Blijf wekelijks op de hoogte van het beste uit De Kennis van Nu en het laatste nieuws!

MELD JE AAN
Stilte

In haar boek ‘Stil’ houdt Susan Cain een vurig pleidooi voor de kracht van de rustige, bedachtzame types in onze samenleving. Het lijkt vooral gericht te zijn op mensen die geen vrede hebben met hun eigen introversie. En op de extraverte types die niet begrijpen wat die in zichzelf gekeerde mensen toch mankeert.

Hallo. Mijn naam is Nadine, en ik beken: ik ben introvert. Al iets meer dan dertig jaar lang. Ik leef behoorlijk in mijn hoofd. Ik voel me beter op mijn gemak bij één op één contact dan binnen een groep; vooral als er in zo’n groep redelijk wat onbekenden zitten. Ik heb een uitgebreide vriendenkring, en heb graag mensen om me heen, maar na een bepaalde tijd moet ik echt weer even alleen zijn om ‘op te laden’. Ik druk me makkelijker uit in geschreven dan gesproken taal. En ik hou niet zo van schreeuwerige types, brutaliteit en arrogantie – eigenschappen die voor mijn gevoel in de rest van de samenleving juist wel gewaardeerd worden, in deze tijd waarin iedereen beroemd of rijk lijkt te willen worden (en het liefst natuurlijk beide).

Als ik het boek ‘Stil’ (oorspronkelijke titel: Quiet) van Susan Cain mag geloven, krijgen mensen als ik te weinig waardering in de huidige samenleving, die vooral zou zijn ingericht op extraverte mensen. Onterecht, volgens Cain. Haar boek staat bol van het onderzoek en de anekdotes over hoe waardevol introversie eigenlijk is. En hoe goed het zou zijn als dit breder onderkend wordt. In de Verenigde Staten lijkt deze boodschap goed aan te slaan: het boek is daar een regelrechte bestseller.

Parks, Wozniak & Buffet
Cain haalt aansprekende voorbeelden aan. Van het verhaal van Rosa Parks, de gekleurde Amerikaanse vrouw die in een bus weigerde haar zitplaats af te staan aan een blanke, via dat van Apple-oprichter Steve Wozniak, naar Warren Buffet, een van de rijkste investeerders ter wereld. Volgens Cain hebben alle drie deze mensen hun succes niet bereikt ondanks hun introversie, maar dankzij. De actie van Parks maakte zo veel indruk, juist omdat zij een heel bescheiden, zachtaardige vrouw was. De eerste Apple computer was niet het gevolg van uitgebreide brainstormsessies en samenwerking tussen allerhande soorten mensen, maar van de creativiteit van een eenling die stilletjes thuis het prototype in elkaar knutselde. En Buffet zou zelfs tijdens de huidige economische crisis goed blijven boeren omdat hij altijd kalm blijft en zich laat leiden door zijn intellect, in plaats van zich zoals de vele extraverte types in de financiële wereld te laten meeslepen door de massa of af te gaan op gut feeling.

Hoewel Cain haar best doet om haar verhaal over de basis en het belang van introversie te onderbouwen met de resultaten van wetenschappelijk onderzoek, zijn het toch vooral de anekdotes en gesprekken met deskundigen die leidend zijn in het boek. Het aangehaalde onderzoek is bovendien vaak niet heel verrassend. Zoals het feit dat introverte mensen meer moeite blijken te hebben met toespraken houden dan extraverte mensen. Ook de oplossing die Cain aandraagt voor introverte types die door hun werk er niet onderuit komen groepen mensen toe te spreken is niet wereldschokkend: bereid jezelf goed voor. Dan voel je je zelfverzekerder.

Financiële crisis
Het deel van het boek dat mij het meest aansprak, omdat dit voor mij persoonlijk een minder grote open deur was, was het deel over hoe extraversie (mede) schuldig zou zijn aan de financiële crisis. Na een even hilarisch als triest verhaal over een wat oudere man die door onbeheersbare beleggingsimpulsen zijn volledige spaargeld ziet verdampen, legt Cain het een en ander uit over de verschillen in het beloningssysteem in de hersenen van extraverte en introverte mensen. Extraverte mensen zouden verslaafd zijn aan een dopamine-rush, en daardoor altijd op zoek zijn naar nieuwe kicks. Waardoor ze lijden aan kortetermijndenken en onverantwoord risicogedrag. Toch wordt er bij de belangrijke Amerikaanse business schools en op Wall Street sterk geselecteerd op extraversie. U voelt de relatie met de crisis al aankomen.

Tegelijkertijd laat dit voorbeeld ook goed een van de zwaktes van Cains boek zien. Haar definitie van wat een introvert persoon is, is vrij breed. En de eigenschappen die zij toeschrijft aan introverte personen zijn onverdeeld positief. Introverte mensen zijn volgens Cain nadenkend, bedachtzaam, onbevooroordeeld, gevoelig, serieus, subtiel, ze zitten graag met hun neus in de boeken, reflecteren op zichzelf en hun eigen gedrag, zijn vriendelijk, zachtaardig, kalm, bescheiden, kwetsbaar, en ze mijden risico’s. Extraverte personen worden daarentegen weggezet als egoïstische herrieschoppers, die weinig controle hebben over zichzelf en hun gedrag en er niet voor terugdeinzen anderen te schaden in hun jacht naar eigenbelang. Hiermee maakt Cain in feite net zo’n karikatuur van extraversie als volgens haar ten onrechte gebeurt bij introversie.

Nederland versus de VS
Ik krijg bij het lezen van Cains boek sterk het gevoel dat het hier in Nederland, vergeleken bij de in de Verenigde Staten, best meevalt met hoezeer extraversie wordt gezien als hét ideaal en introversie als iets vreemds of zelfs afkeurenswaardigs. Als persoon die er prima tevreden mee is introvert te zijn, heb ik weinig nieuws uit het boek gehaald. Nu scheelt het vast dat zowel de meeste van mijn vrienden als het gros van mijn directe collega’s ook eerder introverte dan extraverte types zijn. Het boek is waarschijnlijk vooral een aanrader voor mensen die zich in een meer extraverte omgeving bevinden, en onzeker zijn over hun eigen introversie. Of voor de naar buiten gekeerde mensen die niet begrijpen dat je soms juist meer bereikt via stille kracht, of in je eentje in plaats van met een groep.

Tenslotte: een brutaal mens heeft misschien de halve wereld; de andere helft behoort toe aan de rustige, bedachtzame mensen. Maar dat wisten de tevreden introverten onder ons natuurlijk allang.

Susan Cain, "Stil. De kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen", uitgeverij De Arbeiderspers, 391 pagina's, prijs: € 24,95, ISBN: 978 90 295 78387.