Nieuwsbrief

Blijf wekelijks op de hoogte van het beste uit De Kennis van Nu en het laatste nieuws!

MELD JE AAN
pom

Granaatappels remmen waarschijnlijk het verouderingsproces, maar alleen als je de juiste darmbacteriën hebt.

Eet jij wel eens een granaatappel? Waarschijnlijk niet. Wellicht komt daar binnenkort verandering in. Een stofje in de vrucht blijkt namelijk, na omzetting in de darm van proefdieren, cellen te steunen in de strijd tegen veroudering. Dit publiceerden wetenschappers aan de universiteit van Melbourne in het toonaangevende blad Nature Medicine.

Afgeschreven mitochondriën

Wanneer we ouder worden, krijgen onze cellen het steeds moeilijker. De energiecentrales van onze cellen, de zogenaamde mitochondriën, gaan stuk en recycling neemt af. Afval hoopt zich daardoor op, wat er onder andere voor zorgt dat je spieren met de jaren verslappen. Ook speelt opstapeling van afgeschreven mitochondriën waarschijnlijk een rol in verschillende spierziekten.

Urolithin A en het recycleproces

Gelukkig bieden granaatappels hoop. Een stofje uit de vrucht zorgt er, na omzetting door darmbacteriën, namelijk in proefdieren voor dat cellen weer puin gaan ruimen. ‘De werkzame stof, genaamd Urolithin A, is het enige bekende molecuul dat het recycleproces kan herstarten’, aldus onderzoeker Patrick Aebischer, ‘Het effect is krachtig en de stof is volledig natuurlijk.’

Wormen die Urolithin A toegediend kregen, leefden maar liefst 45 procent langer dan soortgenoten die het zonder moesten doen. Ook testten de onderzoekers de stof bij oude muizen, waarvan het uithoudingsvermogen met 42 procent steeg. ‘Dit is allemaal heel opvallend’ vertelt Wageningse voedingswetenschapper Peter Hollman. ‘Het feit dat dit effect in beide soorten zo sterk te zien is, wijst er op dat er iets fundamenteels aan de gang is.’

Werkt het ook bij mensen?

Moeten wij nu ook allemaal aan de granaatappels? Volgens Hollman moeten we niet te vroeg juichen. ‘Het grote probleem is dat stoffen die we eten in ons lichaam omgezet worden in allerlei andere stoffen, het kan dus zo zijn dat de werking net even iets anders, of minder sterk, is dan dat we zien in de proefdieren’, aldus de wetenschapper.

Hoeveel stuks per dag

Stel nu, het werkt. Aan hoeveel granaatappels per dag denkt Hollman dan? ‘Hoeveel precies weet ik niet, maar in een kwart liter sap zit ongeveer 25 milligram van de stof die omgezet kan worden in Urolithin A. Wat me vooral verbaast aan het onderzoek is de relatief lage dosis die de onderzoekers toediende. Een voor ons vergelijkbare dosis zouden we uit onze voeding kunnen halen’, vertelt Hollman.

Om een vergelijkbare dosis als de muizen in het onderzoek binnen te krijgen, moeten mensen volgens de onderzoekers vier milligram per kilo lichaamsgewicht per dag innemen. Voor een volwassene komt dat neer op zo’n 280 milligram per dag. Bijna drie liter sap dus, als je ervan uitgaat dat de  stof uit het sap voor 100% wordt omgezet in Urolithin A. Toch nog best een flinke slok.

Daarnaast is het niet voor iedereen feest. Of het überhaupt bij mensen werkt is nog onduidelijk, maar ons lichaam kan het granaatappelstofje alleen omzetten in Urolithin A als het over de juiste darmflora beschikt. Gelukkig biedt de moderne technologie hoop. Een door de onderzoekers opgezet bedrijf slaagde erin de stof te synthetiseren en voert op dit moment de eerste klinische testen op mensen uit.

´ Superfood is een onzinnige term. Het beste advies is gevarieerd eten. Dan krijg je alle stoffen binnen die mogelijk iets goeds doen. ´

De toekomst van superfood

Granaatappels hadden het als superfood niet makkelijk de afgelopen jaren. Instellingen als het Voedingscentrum uitten kritiek op het ontbreken van wetenschappelijk bewijs en de gezondheidsclaims zouden onzin zijn. Slaan we met dit onderzoek een andere weg in? Volgens voedingsdeskundige Hollman niet: ‘Superfood is een onzinnige term. Het beste advies is gevarieerd eten. Dan krijg je alle stoffen binnen die mogelijk iets goeds doen.’