Nieuwsbrief

Blijf wekelijks op de hoogte van het beste uit De Kennis van Nu en het laatste nieuws!

MELD JE AAN
Wikipedia Turkije Turkey

Afgelopen weekend kregen de Turken plots geen toegang meer tot de volledige Wikipedia-website. De Turkse regering vond de website te gevaarlijk. Dat is merkwaardig, omdat Wikipedia het grote publiek op tal van domeinen van gratis en waardevolle informatie voorziet. Daarom: hoe censureren regimes eigenlijk websites? En kunnen we ze als surfer omzeilen?

Volgens sommige media is de achterliggende reden van de censuur dat sommige Wikipedia-auteurs het Turkse regime ervan beschuldigen banden te hebben met terreurgroepen in Syrië. Wikipedia weigerde tot nu toe in te gaan op het verzoek van de regering om de passages weg te halen.

Maar een duidelijke officiële verklaring van de Turkse regering ontbreekt tot nu toe. Ook een bevestiging van deze “beschermende maatregel” door het eerste Turkse strafhof bracht niet veel duidelijkheid.

Hoe werkt zo’n blokkade op internet?

Er zijn verschillende manieren waarop websites door overheden geblokkeerd kunnen worden. Het is daarom ook wat onzeker hoe de Turkse regering het deze keer heeft gedaan. Maar volgens hoogleraar Aiko Pras (Universiteit Twente) morrelen overheden wel vaker met zogenaamde Border Gateway Protocols, oftewel BGP’s. Het internet kan enkel maar draaien, omdat internetproviders je pc helpen om naar een website te surfen. En er bestaan natuurlijk talloze internetproviders. Daarom heb je BGP’s nodig om hun verkeer op  elkaar af te stemmen.

Pras: “Als je het internet met het wegverkeer zou vergelijken, dan is zo’n BGP een rotonde waarop talloze richtingaanwijzers naar andere bestemmingen staan, waaronder die naar het thuisadres van Wikipedia. En je kunt er als regering voor zorgen dat die richtingaanwijzers naar Wikipedia worden ‘afgeplakt’. Zo loopt de gebruiker op een doodlopend spoor. Een andere optie is om dezelfde aanwijzers te veranderen om de gebruiker om te leiden naar een andere website.”

‘Tunnels graven’ is een goed alternatief

Media melden ook dat Turken de blokkade wel kunnen vermijden door een zogenaamd Virtual Private Network (oftewel VPN) te bouwen. “Het is dezelfde techniek die mensen gebruiken om online naar afgeschermde buitenlandse tv-programma’s te kijken”, zegt Pras. “In feite graaf je als surfer dan een tunnel om de opgelegde beperkingen via andere netwerken te omzeilen.” 

Volgens Pras is het ook lastig voor de Turkse regering om die VPN’s aan te pakken. “Heel veel mensen en organisaties gebruiken ze ook omwille van legale redenen. Denk bijvoorbeeld aan een bedrijf dat kostbare info tegen bedrijfsspionage wil wapenen of zijn betalingen veilig naar het buitenland wil overschrijven. Als je dus begint met VPN’s te sluiten, kan dat onverwachte negatieve uitkomsten met zich mee brengen.

Journalistieke en academische vrijheden achteruit

Een tijd geleden werd Turkije door een staatsgreep opgeschrikt. De regering riep de noodtoestand uit en duizenden arrestaties en ontslagen volgden. Maar ook daarvoor stond de journalistieke en academische vrijheid in het land al onder druk. Vorig jaar waren Facebook en Twitter eveneens een tijd niet beschikbaar.

Op dezelfde dag van het begin van de Wikipedia-censuur kwam overigens nieuwe Turkse wetgeving tot stand die datingprogramma’s op TV verbiedt. Deze zouden volgens de regering tegen de familiale waarden zijn.