Hard bewijs

Het feit dat de staartwervels aan elkaar zijn gegroeid, met de kroon van de Tyrrannosaurustand ertussen, bewijst dat het prooidier is ontkomen én laat duidelijk zien wie de dader was. En dus is dit het eerste harde bewijs dat de lievelingsdinosaurus van menig kind inderdaad een echte jager was.

Bijtsporen van T. rex op botten van andere dino’s waren al wel eerder gevonden, maar die zeggen niets over de manier waarop zo’n dier aan zijn eind kwam. En botten die hersteld zijn na een aanval, zijn er ook. Maar daarbij is eigenlijk nooit goed te zien welk roofdier de schade heeft aangericht. Tenzij er dus een stuk tand is achtergebleven.

De twee wervels zaten ongeveer halverwege de staart van de planteneter, en zijn vergroeid tot een grote klont botweefsel. De aanval was dus geen pretje voor de hadrosaurus. Maar hij overleefde, herstelde en kan daarna nog jaren hebben geleefd, schrijven de onderzoekers. ‘De verwonding heeft waarschijnlijk niet bijgedragen aan het overlijden van dit dier.’

De tyrannosaurus moet een bijna volwassen exemplaar zijn geweest, afgaande op de grootte en vorm van de afgebroken tand, die met een CT-scanner goed kon worden bekeken zonder het fossiel te vernietigen. Het feit dat z’n tand in de staart van zijn prooi bleef hangen, wijst erop dat er waarschijnlijk een achtervolging aan de beet voorafging. Deze aanval mislukte, maar trek daaruit niet de conclusie dat T. rex een onbeholpen jager was. Ook de roofdieren van nu happen ongeveer de helft van de keren mis. Hoe het deze specifieke tyrannosaurus verder is vergaan, is niet uit het fossiel af te leiden. Maar hij zal op z’n minst stevig gebaald hebben.