Bijna de helft van de gemanipuleerde proefpersonen ging ook echt in de valse antwoorden geloven. Zij hielden zelfs vol dat dit het juiste antwoord was, nadat ze te horen kregen dat ze voor de gek waren gehouden. De foute herinnering had zich dus echt vastgezet in hun hoofd.

Hoe dit gebeurde, konden de neurobiologen goed zien op hersenscans die waren gemaakt tijdens de manipulatiefase. In de hersenen van de mensen bij wie de valse herinneringen zich echt vastzetten, waren twee hersengebieden een stuk actiever dan bij de rest van de proefpersonen. Namelijk de hippocampus en de amygdala oftewel amandelkernen; allebei hersengebieden die betrokken zijn bij geheugenvorming. De onderzoekers zagen dus eigenlijk live hoe de valse herinneringen gevormd werden.

Het lijkt erop dat in dit hele proces voor de amygdala een speciale rol is weggelegd. De wetenschappers hebben het experiment namelijk herhaald, terwijl ze de proefpersonen dit keer in de manipulatiefase vertelden dat de antwoorden die zij voorgeschoteld kregen gegenereerd waren door een computer. De deelnemers wisten nu dus dat deze antwoorden waarschijnlijk verkeerd waren. Toch liet een klein percentage zich alsnog in de verwarring brengen, en vormde toch valse herinneringen. Maar: anders dan bij de mensen die onder sociale druk hun herinneringen aanpasten, werden bij deze proefpersonen de amygdala niet actief. Dat kan betekenen dat de amygdala er specifiek voor zorgen dat valse herinneringen gevormd worden op basis van wat andere mensen zeggen. Die sociale kant van deze hersengebiedjes was tot nu toe niet bekend.

Bron: Micah Edelson e.a., Following the crowd: brain substrated of long-term memory conformity, in: Science, 30 juni 2011.